वेतस

वेतस as a meaning in nānārtha verses

• धरणिकोश परिव्याधमहौषधी पलाण्डु स्याच्चण्डा चातिविषापि च । परिव्याधो वेतसे स्यात्परिव्याधो द्रुमोत्पले ॥ Dharaṇikośa 18.2.17
• कोषकल्पतरु परिव्याधशुण्ठीविषयोर्लसुने महौषधं वेतसे तु स्यात् । स्यात्कर्णिकारवृक्षेऽपि परिव्याधः समुद्दिष्टः ॥ ८० ॥ Koṣakalpataru 6.20.80
• कोषकल्पतरु भीमकर्पूरे सलिले तथा स्मरहरे स्याद्यज्ञनेत्र्योषधा- विष्मः कामवसन्तयोर्नरि मतो युध्मः शरे योद्धरि । युद्धे धन्वनि चाथ भीम उदितः शम्भौ बकद्वेषिणि स्यादम्लेऽपि च वेतसे त्रिषु पुनर्घोरेऽथ भामो रवौ ॥ ६५ ॥ Koṣakalpataru 6.25.65
• कोषकल्पतरु वञ्जुलस स्त्रियां च कुलटाभुवोरथो- ऽस्पष्टवाचि परगामि संकुलम् । व्याप्तकेऽथ तिनिशे च वेतसा- शोकयोर्भवति वञ्जुलः पुमान् ॥ २२ ॥ Koṣakalpataru 6.28.22
• नानार्थार्णवसंक्षेप रथआपादितान्यवर्णं स्याद् वर्णात् तत्राप्यथो रथः । वेतसे स्यन्दने पुंसि चक्रवाके तु स द्वयोः ॥ १०८४ ॥ Nānārthārṇavasaṃkṣepa 2.5.1084
• नानार्थार्णवसंक्षेप शीतश्लेष्मातके वेतसे च शीघ्रो ना मारुते त्रिषु । क्षिप्रे क्लीबं त्वसत्त्वे चेत्याहुरेकेऽथ शीरवाक् ॥ १३७४ ॥ Nānārthārṇavasaṃkṣepa 2.5.1374
• नानार्थार्णवसंक्षेप बिन्दुलकरीरकोशे तालस्य पल्लवे रभसोदितः । बिन्दुलस्तु भवेदम्बुवेतसे वेतसेऽपि च ॥ १६८ ॥ Nānārthārṇavasaṃkṣepa 3.2.168
• नानार्थार्णवसंक्षेप वञ्चुलवीहौ च नदभेदे च वञ्चुलस्तु द्रुमान्तरे । तिमिशाख्येऽप्यशोके च वेतसेऽथ वरूथवाक् ॥ १८२ ॥ Nānārthārṇavasaṃkṣepa 3.2.182
• नानार्थार्णवसंक्षेप विदुलविदुलस्तु भवेदम्बुवेतसे वेतसेऽप्यथ । विद्रुमः पादपे च स्याद् प्रवालेऽप्यजयः पुनः ॥ १९९ ॥ Nānārthārṇavasaṃkṣepa 3.2.199
• नानार्थार्णवसंक्षेप अंबुप्रियलताभेदे स्त्रियां ना तु क्षुरप्राख्यायुधान्तरे । चन्द्रस्यार्धेऽप्यथो अम्बुप्रियो ना वेतसद्रुमे ॥ ३० ॥ Nānārthārṇavasaṃkṣepa 6.30
• शिवकोष नन्द्यावर्तनन्द्यावर्तो नते बर्हिशिखायां वेतसेऽपि च । नागदन्ती मूषिकाह्वादन्तीन्द्राह्वाकुरूढके ॥ २०४ ॥ Śivakoṣa 12.3.204
• शिवकोष गन्धपुष्पगन्धपुष्पः प्रावृषेण्ये केतके केसरे लवे । अङ्कोटेज्जलरोहीतरम्ये नील्यां च वेतसे ॥ २९१ ॥ Śivakoṣa 17.3.291
• शिवकोष भीमभीमः कुम्भोलुखलके बकपुष्पे च वेतसे । रामा श्यामा हिङ्गुनाड्योः क्लीबं वास्तूककुष्ठयोः ॥ ३३० ॥ Śivakoṣa 20.1.330
• शिवकोष वञ्जुलतेजोवत्यां वञ्जुलस्तु तिनिशाशोकवेतसे । विमला सातलायां स्याद्विमलः पद्मकाष्टके ॥ ४७३ ॥ Śivakoṣa 23.2.473
• शिवकोष विदुलविदुलस्तु पुमानम्लवेतसे चापि वेतसे । श्यामलः स्याच्चलदले श्यामलं लवलीफले ॥ ४७४ ॥ Śivakoṣa 23.2.474
• शब्दरत्नावली रथमन्थो मन्थान-चण्डांशु-साक्तवेषु पुमानयम् । रथः पुमान् स्यन्दने स्याद् वेतसेऽवयवेऽपि च ॥ Śabdaratnāvalī 7.17.6
• शब्दरत्नावली परिव्याधचित्रगोधा चित्रकोले स्त्रियामेव तृणाञ्जने । परिव्याधो भवेत्पुंसि वेतसे च द्रुमोत्पले ॥ Śabdaratnāvalī 7.19.43
• शब्दरत्नावली सहस्रवेधिन्जायानुजीवी विहगे नटे वेश्यापतिष्वपि । सहस्रवेधि तु क्लीबं रामठे पुंसि वेतसे ॥ Śabdaratnāvalī 7.20.141
• शब्दरत्नावली चुक्रचीरी स्त्रियां झिल्लिकायां चीरिर्नेत्रांशुकेऽपि च । चुक्रं वृक्षाम्लके स्त्री तु चाङ्गेर्य्यां ना तु वेतसे ॥ चैत्रे मासे गिरौ पुंसि चैत्रं देवकुले मृते । छत्रं क्लीबमातपत्रे छत्रामिशिशिलीन्द्रयोः ॥ Śabdaratnāvalī 7.27.12
• शब्दरत्नावली वञ्जुलवञ्जुलस्तिनिशेऽशोके वेतसे स्थलपङ्कजे ॥ Śabdaratnāvalī 7.28.89
• शब्दरत्नावली विपुलविपुलः पृथुलेऽगाधे त्रिषु ना पश्चिमाचले । विपुलो वेतसे चाम्बुवेतसे च भवेत्पुमान् ॥ Śabdaratnāvalī 7.28.92
• त्रिकाण्डशेष शीतवेतसेऽपि च शीतो ना शुक्तं पूताम्लनिष्ठुरम् । शितिर्भूर्जे सिते कृष्णै श्रीमन्तौ तिलकेश्वरौ ॥ १८७ ॥ Trikāṇḍaśeṣa 3.3.187
• वैजयन्ती शीतशीतो ना वेतसे शेलौ शैत्ये क्ली तद्वति त्रिषु । सत्त्वोऽस्त्री जन्तुषु क्ली तु व्यवसाये पराक्रमे ॥ ९३ ॥ Vaijayantī 6.5.93